"Kom adviseur in financiële nood tegemoet"

Jolanda Wilshaus 2016

“Het kan toch niet zijn dat ik mijn kantoor moet sluiten omdat ik door persoonlijke omstandigheden niet aan mijn wettelijke financiële verplichtingen als financieel adviseur kan voldoen, zoals de AFM-bijdrage?” Dat stelt Jolanda Wilshaus (Wilshaus Verzekeringen & Advies, Bunnik), die verwikkeld is geraakt in een vechtscheiding en financieel krap is komen te zitten.

 

Wilshaus: “Er moet een regeling komen voor financieel adviseurs die door omstandigheden hun AFM-bijdrage en andere verplichte kosten niet kunnen betalen. In ieder geval zouden ze uitstel van betaling moeten kunnen krijgen.”

Meer in algemene zin zouden bijdragen die financieel adviseurs dienen te betalen, moeten worden gekoppeld aan hun inkomen. Nu wordt de AFM-bijdrage bijvoorbeeld bepaald aan de hand van het aantal medewerkers van een kantoor.

Wilshaus (53) startte haar kantoor in 2001 onder de naam van haar man Hans. Ze is eigenaar, maar heeft na een moeilijke scheiding met veel financiële strijd moeite het hoofd boven water te houden. “Ik zit onder bijstandsniveau.”

Ondertussen lopen de verplichte bijdragen die ze als financieel adviseur moet betalen, door. Dan gaat het om de AFM-, Kifid- en Bavam-bijdragen, bij elkaar zo’n 2.100 euro per jaar voor haar kantoor. Ondertussen moet er dan ook nog tijd worden gevonden om drie PEplus-examens te doen, die bovendien ook weer geld kosten. Een beroep op de nieuwe regeling voor schrijnende gevallen, heeft geen zin; ook schrijnende gevallen worden geacht voor 1 januari 2017 aan de PEplus-verplichtingen te hebben voldaan, anders wordt het opnieuw diploma’s halen.

Wilshaus is bij de AFM geweest, die haar zou hebben geadviseerd te stoppen met haar kantoor. Maar dat wil ze nou net niet. “Ik denk dat mijn kantoor nog steeds levensvatbaar is. Als ik er weer tijd in kan stoppen na de vechtscheiding. Bovendien moet ik nog maar zien dat ik ander werk vind in de financiële sector. Dat is momenteel geen sinecure. Ook al heb ik veel diploma’s, waaronder Assurantie A en Woningfinanciering 1 en 2, en tal van andere papieren.”

Wilshaus heeft zich altijd verzet tegen de kostenverhogende wet- en regelgeving voor financieel adviseurs. Zo was zij een van de oprichters van de belangenbehartiger Stefa (Stichting ter bevordering van Eerlijk Financieel Advies). Inmiddels bestaat deze stichting niet meer en is Wilshaus actief bij CFD.
 

Lees meer over

Reacties

Jolanda Wilshaus 13 april 2016

Ter verduidelijking: ex is registeraccountant bij Fiod/belastingdienst. In dat kader deed hij onze financiele administratie en die van mijn bedrijf. Dat was eigenlijk ook het enige dat hij deed. Hierdoor liep ik al jaren op mijn tenen ( vast). Na zijn vertrek deed hij helemaal niets meer. Heb toen direct twee cursussen gevolgd om zelfstandig financien en boekhouding te gaan doen. Inzage weigerde hij structureel, ondanks bepaling in huwelijkse voorwaarden. Zoektocht in huis en reconstructie administratie over 22 jaar heeft inmiddels aangetoond dat er, naast het andere misbruik, ook sprake is van financieel misbruik. Familierechtprocedures (inmiddels 5 jaar verder) lenen zich duidelijk niet voor dergelijke ingewikkelde problematiek icm gedragsstoornis. Daarnaast vergt het verwerken van een destructieve relatie van meer dan 30 jaar ook behoorlijk wat van je. Niet zielig, maar ter verduidelijking voor collega's die denken dat het hier om normale relatieproblemen zou gaan. Helaas niet en spelen er ook nog diverse andere problemen, anders had ik allang weer aan het werk kunnen gaan.

Jolanda Wilshaus 13 april 2016

Grootste frustratie is verlies financiele onafhankelijkheid. Oorzaken liggen voornamelijk buiten eigen invloedsfeer. Ministerie van Financien speelt hierin, zowel zakelijk als prive, een belangrijke rol.

G.J. Stevens 12 april 2016

Ben het met je eens wat de bijdrage AFM betreft. Voor éénmanszaken is dat een (te) hoog bedrag.

Leo bolle 12 april 2016

Zo simpel is het wel in Nederland. AFM bevestigt met de tarief stelling dat de kleintjes uit gerookt moeten worden. Al jaar en dag. Dat heeft dus niets met toezicht te maken.

Jeffrey Leichel 12 april 2016

Dit is een lastig verhaal omdat het heel specifiek is. Ik wens Jolanda veel sterkte met haar zaak en verdere beslissingen. Als je inderdaad onder bijstandsniveau zit, dan is zo'n zaak, hoeveel je er ook van houdt en met hoeveel passie je dat ook doet, een ongezonde situatie. Mogelijk kan ze fuseren met een collega bedrijf en daarin naar de synergie zoeken. Meer in het algemeen ben ik het met de collega's roerend eens, dat afdracht op basis van omzet moet plaatsvinden. Dat is ook veel logischer. Ik meen dat dit of volgende jaar de inkomstenverdeling van AFM weer aan de orde komt. Verhoudingsgewijs betalen namelijk de grote jongens een scheintje. Het meer dieperliggende probleem is, dat het verdienmodel naar de filistijnen is. Dat wordt nog erger als bij hypotheken de LTV naar 100% gaat. De collega's die redelijk ongeschonden uit de crisistijd zijn gekomen, zijn de grote schadekantoren. De echte vraag is voor mijn gevoel dus: Wil je als samenleving dat je schadekantoren hebt, die er leven bij doen? Of wil je ook een gezonde levenbranche hebben? Ik ben benieuwd hoe de collega's dit zien. En als er een politicus is die hierop wil reageren, nou dan gaat echt de zon schijnen hier in Apeldoorn.

12 april 2016

Ook eens met Jolanda, de bijdrage voor de AFM is zeer fors en voor kleine kantoren een hoge jaarlijkse kostenpost. Zeker gezien de overige verplichte kosten. Voor een dergelijk schrijnend geval zou een uitstel verkregen moeten worden,

Nico van Koesveld 12 april 2016

Volgens mij heb je aardig wat tijd gehad om je PE plus te behalen. Als je nu nog alles moet halen, is het misschien toch tijd om afscheid te nemen.

Mark van den Broek 12 april 2016

@ Nico, zo simpel is het NIET....Deze vrouw heeft een heleboel aan haar hoofd gehad met haar vechtscheiding, dat heb je niet altijd voor het kiezen en dan MOET je vaak andere prioriteiten stellen.....Leren kan dan wel eens heel lastig zijn...Een beetje begrip zou op zijn plaats zijn. Ik denk dat Mevr. Wilshaus eerst rust in haar hoofd moet krijgen om e.e.a. te verwerken, daarna komt dat leren cq de PE plus echt wel.....En als blijkt dat dit niet zo is, dan kan er besloten worden om het bedrijf op te doeken, maar ook daar heb je tijd voor nodig.... Wist u dat u nadat de beleidsbepaler is gestorven de erfgenaam nog 3 maanden tijd heeft om orde op zaken te stellen, in die 3 maanden kan je echt geen portefeuille over dragen, cq verkopen tegen de gangbare marktwaarde....AFM snapt dit kennelijk niet...

Paul van Brederode 12 april 2016

Misschien dat mevrouw (tijdelijk) met een collega kan samenwerken om kosten te delen? Je hoeft toch niet direct een portefeuille te verkopen om de eindjes aan elkaar te knopen. Misschien deels of als optie als iemand het alsnog niet redt. Maar wanneer iemand '(verdien)capaciteiten' heeft, dan is een achterstand best wel in te lopen. Ik ben het met Michaël Nouris eens dat je dit soort situaties niet moet gaan subsidiëren ten koste van de succesvolle(re) kantoren. Als €.2.100,= de bottleneck is, dan is de situatie wel zorgelijk vind ik. Maar misschien dat het een idee is dat een collega in de buurt van Bunnik te hulp kan schieten met ondersteuning? Dat moeten we met elkaar toch kunnen regelen? Samenwerkingsverbanden op één of andere manier, lijken mij op dit moment voor veel kleine(re) kantoren steeds meer noodzaak te worden. Dan kun je veel kosten besparen.

Michaël Nouris 12 april 2016

Michaël Nouris, DAG Ondanks mijn begrip voor de persoonlijke situatie van Jolanda, ben ik het helemaal niet met haar stelling eens. Een financieel adviseur waarbij de eigen financiële huishouding, weliswaar door verzachtende omstandigheden, onvoldoende is en daardoor "beloond" zou worden door de AFM middels een lagere bijdrage of middels uitstel van betaling, is een zeer verkeerd signaal voor de branche. Overigens ook heel Hollands; je beloond de minder succesvolle ten koste van de succesvolle. De AFM bijdrage koppelen aan inkomen vind ik ridicuul.