Cybercriminaliteit: Valt wel mee, toch?

1. 3 maart 2026, door Door Carolien Sala
2. 0 reacties

Toch kende de cyberverzekering een lange aanloop. De eerste risico’s openbaarden zich al in de vroege jaren negentig, maar pas rond 2010 begon de verzekerbaarheid zich serieus te ontwikkelen. Inmiddels is cyber een volwassen product en markt. Ook bij de overheid staat cyberrisk hoog op de agenda en is het stevig verankerd in wet- en regelgeving zoals de GDPR en DORA. Maar het noopt wel tot de vraag: Waarom hanteren we bij klimaat dan andere criteria?

Want welk ‘geloof’ je ook aanhangt: net als bij cyberrisk nemen de risico’s rond klimaatverandering en de daarmee gepaard gaande energietransitie al decennia onmiskenbaar toe. Ook in Nederland. Daarbij gaat het niet alleen om directe risico’s zoals stormschade, wateroverlast en temperatuurstijging, maar juist ook om transitierisico’s. Denk aan waardevermindering van woningen in polders, technologische risico’s door nieuwe energie-installaties of een veranderend schadebeeld door elektrische auto’s en energieopslagsystemen. De impact hiervan neemt toe: hogere claims, druk op acceptatie- en premiemodellen en een toenemend herverzekeringsrisico.

Op de agenda

Verzekeraars, onder aanvoering van het Verbond van Verzekeraars, onderkennen deze impact en hebben het onderwerp nadrukkelijk op de agenda staan. Met name het Verbond besteedt veel aandacht aan de verschillende facetten van duurzaamheid en doet hier samen met branchepartners veel onderzoek naar.

De jaarlijkse Klimaatschademonitor van het Verbond van Verzekeraars laat een duidelijke stijging zien in de verzekerde schade door extreem weer: in 2022 bedroeg de schade aan woonhuizen en voertuigen bijvoorbeeld meer dan 886 miljoen euro, het hoogste bedrag sinds 2007. Eerdere publicaties van de monitor toonden al recordschade in andere jaren, wat erop wijst dat de amplitudes van extreem weer toenemen. Deze stijgende trend weerspiegelt niet alleen meer schade, maar ook een hogere frequentie van impactvolle gebeurtenissen zoals stormen, overstromingen en extreme neerslag.

Geheugen

De risico’s die tot voor kort ‘voor later zorg’ werden geacht, voltrekken zich steeds vaker en heviger. Juist daarom is het zorgelijk dat duurzaamheidsbeleid op nationaal en internationaal niveau steeds vaker ter discussie staat of wordt afgezwakt. Waar bij cyberrisk inmiddels breed wordt erkend dat voorkomen beter is dan genezen, lijkt het collectieve geheugen bij klimaaten transitierisico’s opvallend kort. Het wegzetten van deze risico’s als ideologisch of ‘woke’ verandert niets aan hun impact op schade, verzekerbaarheid en betaalbaarheid. Integendeel: door nu gas terug te nemen in beleid en samenwerking, schuiven we de rekening door naar verzekeraars, adviseurs en uiteindelijk klanten.

Dat de klimaatproblematiek niet alleen een economische impact heeft, blijkt uit het nieuwsbericht dat de NOS op 24 januari van dit jaar publiceerde. De Britse inlichtingendienst waarschuwt dat klimaatverandering, en daarmee het instorten van cruciale ecosystemen, een direct risico vormt voor de nationale veiligheid. Ja, je leest het goed: het rapport komt niet van Greenpeace of klimaatwetenschappers, maar van de Britse inlichtingendienst. Het rapport noemt voedseltekorten, toenemende conflicten, grotere migratiestromen en een hogere kans op pandemieën als gevolgen van klimaatverandering. Bovendien stelt het rapport dat het hierbij niet gaat om gevolgen op de lange termijn, maar dat een onherstelbaar kantelpunt mogelijk al rond 2030 wordt bereikt. Des te opmerkelijker is het om te lezen dat de Britse overheid het rapport aanvankelijk niet wilde publiceren omdat zij de conclusies ‘te negatief’ vond.

Niets doen is geen optie

In het Nederlandse politieke debat is er vaak veel aandacht voor de economische consequenties van klimaatmaatregelen, maar relatief weinig voor de gevolgen van niets doen. En dat terwijl de koppeling tussen klimaatrisico’s en verzekerbaarheid een cruciale brug vormt tussen klimaatadaptatie en financiële stabiliteit. Het Verbond van Verzekeraars roept expliciet op tot een sterker, voorspelbaar klimaatbeleid en een structurele dialoog met de overheid over risicodeling en compensatiemodellen.

Die oproep weerspiegelt een pijnpunt: klimaatrisico’s zijn niet langer een abstract fenomeen, maar een maatschappelijk probleem met financiële materialiteit.

Verzekeraars moeten adequaat risico’s kunnen blijven afdekken, maar kunnen dat niet zonder robuuste publieke infrastructuur, heldere normen voor klimaatadaptief bouwen en collectieve afspraken over risicodeling waar private verzekeringen tekortschieten. Risico’s verdwijnen immers niet door ze minder prioriteit te geven, ze wachten slechts tot niemand meer kan zeggen dat hij ze niet heeft zien aankomen.

Reactie toevoegen

Naam

E-mailadres

Reactie

Organisatie

Telefoonnummer

VVPVIP HypothekenVVP Innovatie PlatformVIP SchadeVVP Twitter

Toevoegen 

Meer over

• duurzaam advies
• Carolien Sala
• VVP-special Duurzaam Adviseren 2026