De kracht van samen: van roeiboot tot onderlinge

1. 7 oktober 2025, door Seada Van Den Herik
2. 0 reacties

Het bijzondere aan roeien is dat je alleen vooruitkomt als je precies weet waar je zit in de boot, wat jouw taak is en hoe je achteruit moet bewegen. In de acht bijvoorbeeld moet je elkaar blind vertrouwen. De ‘slagen’ bepalen het tempo. De ‘boegen’ bewaken de balans. De ‘stuur’ ziet als enige waar je heen moet, en iedereen daartussen draagt bij aan die ene, vloeiende beweging. Je wint niet alleen met kracht, maar ook met afstemming. Roeien vraagt om luisteren, aanvoelen, vertrouwen. En dat geldt ook buiten de boot. Ieder vanuit zijn eigen rol.

De energie van leden

De KNRB is geen bedrijf, maar een vereniging, die bestaat bij de gratie van onze leden. Zij geven richting, zij dragen, zij houden ons op koers. Tegelijkertijd kijken diezelfde leden ook naar de KNRB voor kennis, dienstverlening, onderlinge regels en internationaal succes met TeamNL Roeien. Dat maakt de roeibond tot een gedeeld project. De trots van vrijwilligers bij een studentenroeivereniging is evenveel waard als de medaille van een olympiër. Zonder elkaar geen roeisport.

Bij Onderlinge ’s-Gravenhage voel ik diezelfde energie. Ook daar draait het om leden. Niet om klanten, aandeelhouders of afnemers, maar om mensen die samen een vangnet vormen, voor zichzelf én voor elkaar. Meer dan 250.000 leden zijn via onze verzekeringen verbonden. Waarbij wij als onderlinge de gemeenschappelijke regels bepalen en met ambitie de lange termijn uitstippelen. Dat geeft verantwoordelijkheid, maar ook betrokkenheid en perspectief.

Geen aandeelhouders, maar elkaar

In juridische zin is een onderlinge verzekeraar een vereniging die als doel heeft om verzekeringsovereenkomsten aan te gaan met en voor haar leden. Het is dus geen BV of NV, en ook geen coöperatie. Dat roept soms de vraag op: wat is dan eigenlijk het verschil?

Een coöperatie is een aparte rechtsvorm, die economisch voordeel wil behalen voor haar leden via gezamenlijke activiteit. Denk aan boeren die hun melk samen vermarkten, of ondernemers die inkoopkracht bundelen. Een onderlinge verzekeraar daarentegen is een vereniging met een specifieke bestemming: het sluiten van verzekeringen voor haar leden. De winst vloeit niet naar aandeelhouders, maar blijft binnen het collectief, ter versterking van de organisatie, of ten gunste van de leden.

In de praktijk gedragen onderlinge verzekeraars zich net zo coöperatief als coöperaties. De leden staan centraal, en alles draait om vertrouwen en gezamenlijke verantwoordelijkheid. Dat is geen commerciële strategie, maar een keuze voor gemeenschap boven gewin.

Roeien zonder stuurvrouw?

Ook in het roeien kennen we die structuur. Verenigingen zijn zelfstandig, én maken samen de bond. We bepalen samen het meerjarenplan, stemmen over begrotingen, én stellen samen normen. De KNRB is niet vóór de verenigingen, maar ván de verenigingen. Als onbezoldigde voorzitter zie ik dagelijks hoe waardevol dat is, en ook hoe kwetsbaar. Want samen is geen vanzelfsprekendheid.

Een acht zonder stuurvrouw raakt uit de baan. Een ploeg zonder samenwerking ploetert achteraan. In de afgelopen jaren is er geïnvesteerd in nieuwe vormen van roeien: coastal, indoor, jeugdroeien, mixed roeien. Dat vraagt telkens weer om afstemming. Om draagvlak. Om samen optrekken, zonder elkaars vrijheid te verliezen.

Precies dat zie ik ook terug bij Onderlinge ’s-Gravenhage. Juist doordat we geen externe aandeelhouders hebben, kunnen we keuzes maken die écht bij onze leden en de lange termijn passen. En tegelijk vraagt het iets van die leden. En van de meer dan 2000 adviseurs en bemiddelaars met wie wij samenwerken. Betrokkenheid, herkenning en verbinding met de koers maken onze organisatie, niet alleen veerkrachtig en innovatief, maar ook menselijk en toekomstbestendig.

Samen als dagelijkse keuze

Misschien is dat wel de belangrijkste les uit de roeiboot: samen is geen gegeven, maar een keuze. Elke dag opnieuw. Je kiest ervoor om in hetzelfde ritme te blijven. Om op elkaar te bouwen. Om constructieve feedback te geven en te ontvangen. Om je te committeren aan het doel en tegelijkertijd elkaar te accepteren.

Juist in een tijd waarin polarisatie toeneemt, individualisering doorzet en maatschappelijke onrust voelbaar is, wordt die keuze steeds urgenter. Want samen is niet soft, het is krachtig. Het is de moed om niet weg te kijken, maar bij elkaar te gaan zitten. Zoals in de boot. Zoals in de bond. Zoals in een onderlinge.

Daarom sluit ik deze column af met een uitnodiging. Aan alle leden, verenigingen, collega’s, roeiers, adviseurs, bemiddelaars, medewerkers: Zullen we samen?

Reactie toevoegen

Naam

E-mailadres

Reactie

Organisatie

Telefoonnummer

VVPVIP HypothekenVVP Innovatie PlatformVIP SchadeVVP Twitter

Toevoegen 

Meer over

• Cultuur