Gaat jouw organisatie All inclusive?

Cultuur Roy van den Anker foto 1

(Roy van den Anker, Konnekst, in VVP 4-2025) Een all inclusive vakantie is als een verzekering. Je voorkomt het risico op een torenhoge barrekening aan het einde van je vakantie door vooraf een (fikse) premie te betalen. Waarbij je je natuurlijk wel af kunt vragen of er überhaupt sprake is van een onzeker voorval…

All inclusive gaat overigens verder dan alleen het afkopen van de barrekening. Het is een concept dat voorziet in gemak en zekerheid. Zowel voor de aanbieder als de klant.

Als aanbieder kun je kosten en opbrengst nauwkeurig vooraf calculeren. Op basis van data is de consumptie voorspelbaar, en kan de inkoop geoptimaliseerd worden. Terwijl omzet verhogen met een upsell nog steeds prima mogelijk is. Dat het gedrag van de consument niet bepaald duurzaam is en nogal wat voedsel verloren gaat neemt de aanbieder op de koop toe. Wat maakt het uit: er is toch al voor betaald.

‘Je wilt niet elke dag opnieuw “gezeik” om het plasje van een ander’

Ook de consument optimaliseert. Hij wil het maximale genot voor de prijs die hij betaald heeft. En dan betekent maximaal consumeren niet alleen veel drinken en eten. Niet alleen veel opscheppen bij het buffet (en de helft weer laten staan want het is hetzelfde saaie buffet als gisteren) maar vooral ook claimen waar hij ‘recht op heeft’.

Territoriumdrift

Ondanks dat het doel van de vakantie is om tot rust te komen, om weer op te laden en te herstellen na een jaar hard werken, staat hij elke dag vroeg op. Niet voor een ontspannende yoga sessie bij zonsopgang, maar om zijn zonnebedje veilig te stellen aan de rand van het zwembad. Het strandlaken waarmee het zonnebedje wordt geclaimd fungeert bijna als het plasje van een hond. Dit is mijn domein en niemand komt hier!

Het is een vorm van menselijk gedrag waarover iedereen zich verwondert. De commentaren bij de YouTube-video’s die viraal de ronde doen zijn niet van de lucht en toch… Ook de vakantieganger die zich in het vliegtuig nog voorneemt om hier vooral niet aan mee te doen, wordt ter plekke meegezogen en vertoont na een paar dagen hetzelfde gedrag. Want zo werkt het hier…

Het is de cultuur waarin ook weldenkende mensen meebewegen omdat het nu eenmaal de manier is om je plek (letterlijk) te veroveren. En liefst ook nog dezelfde plek want je wilt niet elke dag opnieuw ‘gezeik’ om het plasje van een ander. Dus is het letterlijk wachten tot een ander gezin weer huiswaarts keert en er bedjes vrijkomen voor de nieuwkomers.

Schaarste

Het is een opvallende (en verdrietige) gelijkenis met hoe het werkt in veel organisaties. Ook daar betreden nieuwkomers het territorium van de gevestigde garde. Om te constateren dat niet alleen de flexplek elke dag door dezelfde collega wordt bezet, maar vooral ook elk nieuw en fris idee moet worden voorzien van een plasje door de gevestigde orde. Want die moet toch even vertellen: “Zo werkt het hier”. Niet uit kwaadwillendheid, maar uit angst om te verliezen waar ze uit hoofde van bijvoorbeeld dienstjaren ‘recht op hebben’.

Een mindset vanuit schaarste in plaats van overvloed. Want ook hier wordt bij het buffet meer opgeschept dan gegeten en verdwijnt vers en overheerlijk voedsel in de kliko: de frisse ideeën van de nieuwkomers die ook voor een gevestigde orde een welkome variant kunnen zijn op een saai en voorspelbaar buffet verdwijnen op dezelfde manier onaangetast in de vuilbak.

‘Begin met het loslaten van de strandlakens’

En dan verwonderen we ons dat steeds minder mensen willen kiezen voor een All inclusive vakantie, ondanks alle advertentiecampagnes. We zien vergrijzing van onze branche en verwijten jonge generaties dat het job hoppers zijn, die niet weten wat ze willen. Terwijl HR hard bouwt aan cultuur van inclusiviteit en diversiteit, zijn dat vooral zandkastelen omdat de uitleg en intentie van All inclusive verschillend is.

Proef

Echt ‘All inclusive’ begint bij het loslaten van die strandlakens. Bij het zien van overvloed in plaats van schaarste, van ruimte in plaats van grenzen. Een organisatie die nieuwsgierig is naar wat iemand anders meebrengt aan tafel, ontdekt vaak nieuwe smaken die het buffet verrijken. Niet door oude gerechten te schrappen, maar door nieuwe combinaties te durven proeven. Inclusiviteit krijgt dan pas betekenis: niet als beleid, maar als gedrag. En wie dat eenmaal proeft, wil nooit meer iets anders dan écht All inclusive.

Reactie toevoegen

 
Meer over
De stille klassenjustitie van de stageplek

De stille klassenjustitie van de stageplek

(Richardo Cruz Fortes, Expat Mortgages, in VVP 4-2025) Waar we (in ieder geval ikzelf) graag praten over culturele verrijking, vergeten we vaak haar tegenpool:...

Oproep: wie geef ik vandaag een echte kans?

Oproep: wie geef ik vandaag een echte kans?

"Waar we (in ieder geval ikzelf) graag praten over culturele verrijking, vergeten we vaak haar tegenpool: de verborgen cultuurverarming", aldus Richardo Cruz Fortes...

De kracht van samen: van roeiboot tot onderlinge

De kracht van samen: van roeiboot tot onderlinge

(Seada van den Herik, Onderlinge 's-Gravenhage, in VVP 3-2025) Toen ik in 2022 werd gekozen als voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Roeibond voelde het als...

Oproep: "Durf de taart te delen"

Oproep: "Durf de taart te delen"

"De verkiezingen die eraan komen? Die worden opnieuw een spiegel van hoe Nederland naar zichzelf kijkt. Maar de financiële sector hoeft niet af te wachten tot...

Verrijking of verarming?

Verrijking of verarming?

(Richardo Cruz Fortes, Expat Mortgages, in VVP 3-2025) Ik schrijf dit vanuit Marokko. Vakantie. Zon, geuren, kleuren, gesprekken, ontmoetingen. En telkens proef...

Roy van den Anker kiest voor zelfstandig ondernemerschap

Roy van den Anker kiest voor zelfstandig ondernemerschap

Roy van den Anker heeft zijn vertrek aangekondigd bij Alpina, waar hij zeven jaar werkzaam is geweest. Hij gaat zich volledig richten op Konnekst, dat hij in 2022...

Cultuur als USP

Cultuur als USP

(Roy van den Anker, oprichter Konnekst, in rubriek Cultuur in VVP 2-2025) Steeds meer organisaties hebben aandacht voor cultuur. Gelukkig, al zijn de motieven...

Het begint met een vraag

Het begint met een vraag

(Richardo Cruz Fortes, Expat Mortgages, in VVP 2-2025) Na mijn vorige column over culturele verrijking in de financiële sector kreeg ik veel positieve reacties....

Van huis tot werk: mijn duurzaamheidsreis

Van huis tot werk: mijn duurzaamheidsreis

(Seada van den Herik, Onderlinge 's-Gravenhage, in rubriek Cultuur, VVP 1-2025) In 2019 kwam mijn dochter thuis met een schoolproject over het verduurzamen van...

Bruggen slaan

Bruggen slaan

(Richardo Cruz Fortes, Expat Mortgages, in VVP 1-2025) Wat een prachtige sector om in te werken en om mooie dingen te realiseren voor onze klanten. Dagelijks zetten...