Gemak nekt de mens

1. 1 oktober 2024, door Pepijn Van Kleef
2. 0 reacties

Het was veel makkelijker geweest om aan ChatGPT te vragen: schrijf een column van 600 woorden over de hypotheekrenteontwikkelingen van de afgelopen maanden. Dan was ik veel minder tijd kwijt geweest. Tijd die ik had kunnen besteden aan echt belangrijke dingen. Zoals het onderhouden van mijn socials. Toch koos ik daar niet voor. Niet alleen omdat het inleveren van een column die niet echt helemaal ‘van mij’ is mij een slecht gevoel bezorgt, maar vooral omdat ik merk dat het me meer en meer tegen begint te staan dat alles almaar ‘makkelijker’ moet.

Massaal laten we ons ertoe verleiden om alles te verappen. Je lichten thuis aanzetten vanuit de trein? Wel zo makkelijk toch? De vaatwasser op afstand aanzetten? Heerlijk! Vanuit Spanje je deurbel bedienen om de bezorger te vertellen dat hij het pakketje bij de buren mag brengen? Ik zou niet weten hoe ik het ooit zonder gered heb. En straks hebben we die zelfsturende auto’s: kun je éindelijk gewoon tijdens de reis je socials bijwerken zonder dat je moeite hoeft te doen om op het verkeer te letten of aan dat stuur te draaien. Da’s pas makkelijk!

Omdat alles zo ‘makkelijk’ moet zijn, laten we ons er óók massaal toe verleiden om ons volledige financiële hebben en houden voor honderd procent afhankelijk te maken van één apparaatje. Beleggen? Doen we met de app natuurlijk. Betalen met een pas? Zwaaien met je mobieltje naar de kassa, da’s veel makkelijker! Achter de computer naar online bankieren surfen? Wat een gedoe, zo 2012! Contant geld? Moet je steeds maar met je meesjouwen, terwijl: we hebben de app. Veel makkelijker toch?

Systeemrisico

Alles maar dan ook alles staat in het teken van gemak en we worden er volop in gefaciliteerd door big tech én de financials. We zijn hierdoor vette volgevreten luie verwende wezens geworden. Dat we hierdoor niet meer waarderen dat dat wat moeite kost méér waard is dan wat komt aanwaaien, is één ding.

Wat misschien nog wel erger is: dat we zelfstandig, dus zonder die apps, tot niets meer in staat zijn. We zijn zó lui geworden dat we niet eens meer in de gaten hebben dat we met zijn allen bezig zijn om een allesomvattend systeemrisico te voeden met die hang naar gemak. Van dat systeemrisico kregen we onlangs een voorproefje toen een update van bepaalde beveiligingssoftware niet helemaal lekker uitpakte: duizenden vliegtuigen aan de grond, betaalsystemen die niet meer werkten en overal paniek. Maar denk je dat ook maar íemand zijn gedrag heeft aangepast naar aanleiding van dit waarschuwingssalvo? Dat iemand bedacht heeft dat hij misschien een paar bankbiljetten achter de hand moet hebben? Dat die bankbiljetten onze ‘backup’ zijn voor als de computer het niet meer doet? Wat echt een keer gaat gebeuren. Dacht het niet, want gedrag aanpassen kost moeite en die bankbiljetten uit de muur halen ook. En dat willen we niet. We willen gemak!

Na ons de zondvloed

Op het gemak zitten of op je gemak zijn, betekende vroeger niets anders dan een uitgebreide sessie op de poepdoos. Dat plaatst ons als die luie volgevreten wezens in een wel zeer passend perspectief: overal schijt aan en na ons zondvloed. Als het gemak ons maar dient! Maar let op mijn woorden: uiteindelijk gaat die hang naar gemak ons nog een keer nekken.

Als ik bovenstaande tirade weer eens afsteek, zegt mijn neefje van achttien dat ik een boze witte reactionaire boomer ben die alleen maar vindt dat vroeger alles beter was. Daar heeft hij gelijk in. Maar deze boze witte reactionaire boomer schrijft in ieder geval nog wel zijn eigen stukjes.

Reactie toevoegen

Naam

E-mailadres

Reactie

Organisatie

Telefoonnummer

VVPVIP HypothekenVVP Innovatie PlatformVIP SchadeVVP Twitter

Toevoegen 

Meer over

• AI