Het begint met een vraag

1. 17 juli 2025, door Richardo Cruz Fortes
2. 0 reacties

Toch is er iets wat me opvalt. Tussen alle bemoedigende woorden en warme reacties ontbrak er iets essentieels. Een vraag. Een hele simpele, maar tegelijk krachtige vraag. Niemand vroeg: “Hoe kunnen we dit met elkaar oppakken?” Of: “Wat zou jij nodig hebben om hier stappen in te zetten?”

En precies daar wringt het. Niet in de goede bedoelingen, maar in het uitblijven van vervolg. Niet in het gevoel, maar in het gesprek dat erop zou moeten volgen.

Ik noem het bewust geen stilte, want er was wel geluid, waardering, herkenning, steun. Maar het bleef hangen in het informele, in het vrijblijvende. Terwijl juist het vervolg belangrijk is. Want wie culturele verrijking echt serieus neemt, komt op een gegeven moment op het punt dat er actie nodig is. Dat je je kwetsbaar moet durven opstellen. En dat begint bijna altijd met een vraag.

Nieuwsgierig

Ik begrijp heel goed dat het spannend is. Want zodra je die vraag stelt, ontstaat er ruimte voor het ongemakkelijke. Voor twijfels. Voor het niet weten. En eerlijk gezegd: dat is precies waarom we die stap wél moeten zetten.

We hoeven geen compleet diversiteitsplan uit de grond te stampen. We hoeven niet morgen een kantine vol halal, vegan, of glutenvrije opties te hebben. Waar het om gaat, is dat we bereid zijn om nieuwsgierig te zijn. Om stil te staan bij het perspectief van de ander. En om eerlijk te kijken naar hoe we cultuur nu vormgeven op de werkvloer, vaak onbewust, op basis van de norm die al jaren dominant is.

Ik merk in gesprekken met vakgenoten vaak dat mensen echt openstaan voor verandering, maar zich afvragen waar ze moeten beginnen. Of bang zijn om de verkeerde woorden te gebruiken. En dus gebeurt er… niets. Niet uit onwil, maar uit onzekerheid.

Uitnodiging

Daarom wil ik juist nu een uitnodiging doen aan leiders, teams, collega’s en organisaties in de financiële sector: stel de vraag wel!

Niet omdat je alles moet oplossen, maar omdat je het gesprek wilt openen. Vraag het aan die collega met een andere achtergrond. Vraag het in je MT. Vraag het in je sollicitatiegesprekken: “Hoe zorgen wij ervoor dat jij je hier thuis kunt voelen, zonder jezelf te hoeven inleveren?”

Ook aan de kant van mensen met een niet-westerse achtergrond ligt een verantwoordelijkheid. Wacht niet tot je gevraagd wordt, maar neem ook zélf ruimte in. Deel je ideeën, je twijfels, je cultuur. Niet als tegenreactie, maar als verrijking. Dat vraagt moed, maar het levert ook verbinding op. En juist dat gezamenlijke eigenaarschap is wat ons verder helpt.

Kantelpunt

Wat ik hoop, is dat we met elkaar een kantelpunt bereiken. Dat culturele verrijking niet langer een onderwerp is dat we af en toe aankaarten, maar iets dat vanzelfsprekend onderdeel wordt van onze gesprekken over strategie, over klantgerichtheid, over teamontwikkeling. Want uiteindelijk is culturele verrijking geen project. Geen thema van het jaar. Het is een houding. Een manier van kijken. En bovenal: een manier van luisteren. We hoeven onze cultuur niet te veranderen, we moeten haar verrijken. Maar dan moeten we wél de eerste vraag durven stellen.

Dus aan iedereen die mijn vorige column las en dacht: “Goed dat dit benoemd wordt”, dank je wel. En nu wil ik je uitnodigen: Wat kunnen we samen doen om hier echt werk van te maken?

Reactie toevoegen

Naam

E-mailadres

Reactie

Organisatie

Telefoonnummer

VVPVIP HypothekenVVP Innovatie PlatformVIP SchadeVVP Twitter

Toevoegen 

Meer over

• Expat Mortgages
• Richardo Cruz Fortes
• Cultuur