Tijd om de focus te verleggen

1. 16 april 2026, door Jos Besselink
2. 0 reacties

In de week van één van deze opleidingen viel mijn oog op het persbericht van het CPB over het onderzoek dat zij hebben uitgevoerd. Het CPB kwam met de boodschap dat een deel van de ondernemers geen twee jaar wachttijd kan overbruggen. De conclusie die ik daarna veel hoorde in de markt: de verplichte AOV gaat ondernemers nauwelijks helpen.

Dat is een logische reactie. Maar als je er iets langer over nadenkt, zit er iets geks in.

Klinkt logisch maar is het niet

In september, op Prinsjesdag, maakte ik een uitzending op New Business Radio over de verplichte AOV (BAZ). Daar kreeg ik een opmerking die ik sindsdien vaak terug hoor: twee jaar wachttijd is wel heel lang. En opnieuw: klinkt logisch, is het niet.

Want de meeste ondernemers zijn nu helemaal niet verzekerd! Dat betekent dat hun huidige wachttijd niet twee jaar is. Hun huidige wachttijd is in principe tot de pensioendatum. Met andere woorden: we accepteren massaal een wachttijd van tientallen jaren, zolang er maar ‘vrijheid’ is. Maar zodra er een regeling komt met een wachttijd van twee jaar, voelt het ineens beklemmend.

Ik zeg dat niet om te oordelen. Ik zeg het omdat het iets blootlegt over menselijk gedrag. We schrikken van wat zichtbaar wordt gemaakt, niet van wat er al die tijd al was.

Een andere uitspraak die ik vaak hoor: de verplichte AOV verzekert slechts een basisinkomen, maximaal het wettelijk minimumloon. Daar hebben veel ondernemers weinig aan. Ook dat klinkt logisch. Maar kijk weer even naar het vertrekpunt. De meeste ondernemers hebben op dit moment geen AOV. Dus die krijgen bij langdurige arbeidsongeschiktheid geen minimumloon, maar niets of eventueel een bijstandsuitkering. En het grootste ‘probleem’ van de BAZ (de wijze van beoordelen) blijft ondertussen onderbelicht.

Daarom snap ik de reflex om te focussen op wat de wet straks wel of niet doet, maar slim is het niet. Want je kunt het vandaag al goed regelen. Met eigen keuzes, eigen regie, afgestemd op jouw situatie.

‘Onverzekerbaar’

Natuurlijk zijn er ondernemers die moeilijk te verzekeren zijn, vaak door een medische geschiedenis. Maar wat mij in de praktijk opvalt: veel ondernemers die zeggen dat ze niet verzekerbaar zijn, hebben vaak maar één poging gedaan en dan ook nog zonder specialistische hulp.

In onze praktijk zien we juist dat er vaak meer mogelijk is dan iemand denkt. Sterker nog: bij veruit de meeste ondernemers die zich bij ons melden met het idee dat verzekeren nergens kan, lukt het alsnog om een passende oplossing te vinden. Soms met een uitsluiting, soms met een andere opzet, maar bijna altijd met een passend resultaat.

Toegegeven, daar helpt de kracht van specialisatie in mee, maar er is bijna altijd meer mogelijk dan klanten denken.

Het echte gesprek

Als ik één ding probeer over te brengen in de opleidingen die ik geef, is het niet zozeer de vakinhoudelijke kant of de feitenkennis. Het gaat vooral over hoe je het echte gesprek voert. Het gesprek dat je niet afdoet met een afstandsverklaring of een snelle vraag, maar waarin je stilstaat bij wat arbeidsongeschiktheid echt zou betekenen voor een ondernemer en diens omgeving.

Want ik weet dat ook veel ondernemers het onderwerp liever laten liggen, maar het ‘knaagt’ bij bijna iedereen. En precies daarom is het zo waardevol als je hem kunt helpen om wél te kiezen. Niet vanuit angst of verplichting, maar omdat hij inziet hoe belangrijk het is om dit goed te regelen en vooral bewust een keuze te maken, los van de uitkomst. Eén ding weet ik zeker, over een paar jaar is hij je dankbaar dat je hem hebt geholpen om nu regie te nemen.

Als adviseur hoef je niet alles zelf te doen. Maar jij bent wel degene die dit gesprek als geen ander kan starten.

Want AOV-advies is misschien niet je specialisme; het is wél je verantwoordelijkheid.

Tijd om de focus te verleggen

De afgelopen tijd kreeg ik veel vragen over één specifiek persbericht. Het CPB constateerde daarin dat een deel van de ondernemers een wachttijd van twee jaar niet kan overbruggen en de conclusie lijkt dan al snel: “die verplichte regeling gaat weinig oplossen”. Maar misschien kijken we naar het verkeerde probleem. Want wie nu niets geregeld heeft, heeft geen wachttijd van twee jaar, maar een wachttijd tot de pensioendatum. Tijd dus om de focus te verleggen: van wachten op Den Haag naar vandaag nog zelf regie nemen.

En wanneer kan ik dan het beste in actie komen? “Het beste moment was gisteren. Het op één na beste moment is vandaag.”

Reactie toevoegen

Naam

E-mailadres

Reactie

Organisatie

Telefoonnummer

VVPVIP HypothekenVVP Innovatie PlatformVIP SchadeVVP Twitter

Toevoegen 

Meer over

• WijZijnLoek
• Jos Besselink