Bank bezondigde zich volgens CvB Kifid wel degelijk aan overkreditering

1. 27 januari 2026
2. 0 reacties

(Kifid-uitspraak CvB 2026-0008) De bank heeft bij de verstrekking van de hypothecaire lening ten onrechte geen toepassing gegeven aan de leningsnormen uit de Gedragscode Hypothecaire Financieringen 2003 (GHF 2003). Het verweer van de bank dat zij niet gehouden was om de leningsnormen toe te passen omdat sprake was van een zogenoemde maatwerkhypotheek, wordt niet gevolgd. De normen uit de GHF 2003 zijn van toepassing op elke hypotheekverstrekking die de bank als standaardproduct aan consumenten aanbiedt. Niet is in te zien dat bij de verstrekking van de hypothecaire lening aan de consument sprake is geweest van maatwerk als bedoeld in de GHF 2003. De bank wordt veroordeeld tot vergoeding van de rente die de consument gedurende de looptijd van de hypothecaire lening over het teveel geleende bedrag heeft betaald, alsmede tot kwijtschelding van de rente over dat bedrag voor de toekomst. De uitspraak van de Geschillencommissie wordt vernietigd.

De Commissie van Beroep veroordeelt de bank tot betaling aan de consument van de rente die de consument heeft betaald over het teveel geleende bedrag van 71.000 euro, te rekenen vanaf oktober 2005
tot heden, en te vermeerderen met de wettelijke rente. En bepaalt dat de consument vanaf heden geen rente meer hoeft te betalen over het bedrag van 71.000 euro.

Niet blind varen op inlichtingen consument en adviseur

De Commissie van Beroep: "Ten tijde van het verstrekken van de hypothecaire lening in 2005 bestond er geen specifieke wettelijke regeling ter voorkoming van overkreditering van consumenten bij hypothecair krediet. Niettemin bracht ook in die periode de zorgplicht van de bank mee dat zij voorafgaand aan de kredietverlening inlichtingen diende in te winnen over de inkomens- en vermogenspositie van de consument om te beoordelen of overkreditering plaatsvond. Indien het verlangde krediet mogelijk niet verantwoord was, moest de bank de consument daarop wijzen en hem waarschuwen voor het daaraan verbonden risico. De omstandigheid dat de consument de bijstand had van een tussenpersoon, doet aan die zorgplicht niet af. De bank mocht ook niet zonder meer afgaan op de inlichtingen over de inkomens- en vermogenspositie van de consument die de tussenpersoon haar verschafte. Zij bleef zelf verantwoordelijk voor het waken tegen overkreditering en moest zo nodig zelf nadere inlichtingen inwinnen of gegevens verifiëren.

"In 2005 gold de Gedragscode Hypothecaire Financieringen, versie 2003 (GHF 2003). Het verweer van de bank komt erop neer dat zij niet gehouden was om de norm uit de GHF 2003 toe te passen, omdat sprake was van een zogenoemde maatwerkhypotheek. De Commissie van Beroep volgt de bank niet in dit standpunt.

"De GHF 2003 is op grond van artikel 2 van toepassing op iedere hypothecaire financiering die door een hypothecair financier als standaardproduct aan consumenten in het openbaar wordt aangeboden en/of verstrekt. In de Begrippenlijst van de GHF 2003 is geen omschrijving gegeven van het begrip ‘maatwerk’. Ook overigens is daarin niets te lezen over maatwerk. Wel is in de toelichting die behoort bij de GHF 2003 onder punt 1 vermeld dat de Gedragscode niet geldt voor bijvoorbeeld de financiering van een winkelpand of een kantoorgebouw. Ook valt een praktijkfinanciering van een arts of een andere vrije beroepsbeoefenaar niet onder de Gedragscode. “In zo’n geval is namelijk praktisch altijd sprake van maatwerk”, zo is vermeld. In dit licht is niet in te zien dat bij de verstrekking van de hypothecaire lening aan de consument sprake is geweest van maatwerk."

Reactie toevoegen

Naam

E-mailadres

Reactie

Organisatie

Telefoonnummer

VVPVIP HypothekenVVP Innovatie PlatformVIP SchadeVVP Twitter

Toevoegen 

Abonnement aanvragen